 |
| źródło: http://pixabay.com/ |
Często słyszę pytania i komentarze typu: "czy ta rasa jest dobra dla dziecka?", "to jest taka rodzinna rasa, dla dziecka". Niestety. Nie ma dobrej rasy psa dla dziecka. Nie ma też złej rasy dla dziecka. Zacznijmy jednak od początku.
Rasy psów były kształtowane od wieków pod względem pewnych cech użytkowych (np: polowanie, pasienie, stróżowanie). Ważne było również, żeby żaden pies nie wykazywał agresji w stosunku do człowieka. Nasi przodkowie nie patyczkowali się, nie dopuszczali do rozmnażania agresywnych jednostek i od razu je eliminowali.
Z biegiem lat, gdy psy stawały się bardziej przyjaciółmi człowieka niż służącymi zamieszkały w domu. Zaczęto organizować prestiżowe wystawy dla psów, powstawały coraz to nowe hodowle i coraz to nowe rasy. Pies stał się hobby. Dawne rasy zostały przekształcane pod względem wyglądu, owczarek niemiecki miał mieć coraz niższą pupkę, shar pei miał mieć coraz więcej zmarszczek, a buldog coraz bardziej płaski pysk. Przestano prawie w ogóle zwracać uwagę na zachowanie psa. Rozmnażano psy tylko pod względem eksterieru, a zapomniano prawie zupełnie o behawiorze. Nie zmieniło się to po dziś dzień.
Jeżeli bardzo nam zależy na kupnie psa "pod dziecko", musimy wziąć pod uwagę inne czynniki, niż rasę. Postaram się doradzić na co zwrócić szczególną uwagę.
- Wielkość psa - Ma duże znaczenie. Mój pies należy do psów dużych. Waży 40kg i jest niezdarny. To bardzo słabe połączenie jeżeli chodzi o psa do dzieci (u mnie najpierw był pies, później dopiero pojawiły się dzieci). Muszę pilnować i dzieci i psa. Psa by przypadkiem na najmłodszego po prostu nie wlazł, albo na starszego nie skoczył (zwłaszcza jak się bawią piłką). A dzieci, żeby same mu pod te łapy nie wpadły. Mały piesek, nawet jak wejdzie na roczne dziecko, to mu wielkiej krzywdy nie zrobi. Aczkolwiek, należy pilnować dziecko, by się obchodziło z takim małym ostrożnie.
- Psie wymagania - Pies wymagającym jest. Musimy zastanowić się ile mamy czasu, by poświęcić go psu. Warto wybrać się na szkolenie, jeżeli mamy starsze dziecko (4+) możemy też wziąć je i razem szkolić psa. Szkolenie pozytywne bardzo wzmacnia więź właściciela z psem. Pies potrzebuje też przynajmniej 3-4 spacerów dziennie i to nie pięciu minut pod blokiem na siku (KAŻDY PIES, York też). Jeżeli więc ledwo wyrabiamy się czasowo, bo dziecko ze szkoły wozimy na zajęcia dodatkowe, a potem kolacja i czas spać to odradzam psa i dla dobra dziecka i dla dobra psa.
Kwestia prawna - osoba poniżej 18 roku życia nie może odpowiadać za psa, nie może być właścicielem psa. Tylko osoba pełnoletnia może być właścicielem, opiekunem psa.
Co najważniejsze, to czy Wasz pies będzie lubić Wasze dziecko nie zależy od rasy psa tylko od Was. Jeżeli będziecie pilnować, żeby Wasze dziecko odpowiednio zajmowało się psem. Jeżeli sami też będziecie się zajmować nim odpowiednio. Jeżeli pies będzie miał zapewnione swoje potrzeby (jedzenie, spokojny sen, wybiegane spacery, kontakt z innymi psami). To Wasze wspólne życie zapowiada się całkiem przyjemnie :)
